Oor colibacteriosis in varkies

Pin
Send
Share
Send
Send


Die siekte colibacteriosis van varke raak veral klein varke en is baie gevaarlik vir hulle. Hierdie kwaal gaan vinnig, verdring die dier, veroorsaak bloedvergiftiging en lei dikwels tot vinnige dood. Gelukkig bestaan ​​daar 'n doeltreffende behandeling, en voorkoming sal help om veeboerdery te beskerm. Ons sal vertel hoe om die siekte te herken en te genees, asook hoe om dit te voorkom.

Waar kom siektes vandaan en hoe versprei dit dit

Die veroorsakende middel van colibacillosis is E. coli van die genus Escherichia, dus 'n ander naam vir die siekte is Escherichiosis. Kleintjies word byna altyd siek weens ETEC, STES, EPEC-stamme. Dikwels as gevolg van die eerste.

Die infeksie manifesteer homself, ongeag die seisoen, en raak hoofsaaklik klein varkies vanaf geboorte tot 4 maande. Babas is veral kwesbaar na speen van 'n saai. Die siekte versprei uiters vinnig onder diere en kan binne 'n kort tyd honderde individue tref.

Die bron van bakterieë is nuutgevonde of siek diere, sowel as draers varke. Volgens statistieke is byna alle hoessae draers en byna die helfte van die oorblywende volwasse individue. In baie seldsame gevalle is dit moontlik dat die varkies nog in die baarmoeder besmet word.

As 'n reël word 'n varkie onmiddellik na geboorte of na 'n kort tyd besmet, indien alle sanitêre en higiëniese voorsorgmaatreëls nie nagekom word nie. Ook kan die patogeen versprei word met vuil items om te sorg vir diere, besmette insekte, klerepersoneel. Die mikro-organisme kom soms in die voer van varke met bymiddels - graanvoer, vis, vleis en beenmeel en vleismeel.

Wat gebeur met die dier tydens infeksie

Bakterieë betree die spysverteringskanaal van 'n varkie, wat aktief in die slymvlies van die dunderm reproduseer. Teen hierdie tyd gee hulle 'n massa toksiene uit. As gevolg van die komplekse biochemiese reaksies in die ingewande van 'n siek dier, kom vloeistof op en ernstige diarree begin. Terselfdertyd verloor die liggaam van 'n vark 'n groot hoeveelheid water, vitale stowwe, elektroliete. Suur-basis balans word versteur (suurdose vind plaas), en mettertyd kom erge dehidrasie, skok en dood voor.

Aangesien die pasgebore varkies nog nie 'n organisme gevorm het nie en die beskermende stelsels nie op volle kapasiteit aangeskakel word nie, bereik die sterftesyfer onder hulle 80-100%. Natuurlik is dit in die afwesigheid van tydige behandeling.

In hierdie geval kan Escherichia die verswakte beskerming in die ingewande oorkom en in die bloed binnedring, limf, versprei deur die hele liggaam. Bloedvergiftiging kan in hierdie geval 'n vark doodmaak voordat die diarree begin. Daarom is dit belangrik om die veearts te skakel by die eerste tekens van siekte by diere - slegs hy kan korrek diagnoseer.

Kliniese tekens van die siekte en sy kursus

Simptome van colibillillose by varkies, in die algemeen, is tipies van intestinale infeksies. Daar is drie stadiums van die siekte:

  • subakute;
  • akute;
  • super skerp

In enige vorm van die siekte, die dier se temperatuur styg tot 40-42 grade, kom diarree voor (behalwe die situasie hierbo beskryf met pasgebore varkies). In die subakute stadium, as gevolg van ernstige diarree, is daar 'n toename in dehidrasie.

In die tweede stadium word erge pyne in die buik en stuiptrekkings by hierdie simptome bygevoeg; dit kan gesien word dat die oogtjies se oogbolletjies in die voetstukke sink. As ernstige mediese maatreëls nie in hierdie stadium geneem word nie, sal die dood oor drie dae plaasvind.

Die ultra-skerp stadium gaan gepaard met 'n skielike en sterk temperatuursprong, koördinasie word in die vark versteur, hy val in 'n koma en sterf na 24-48 uur.

Nog 'n teken van colibillillose is die vinnige gewigsverlies van die dier as gevolg van vloeistofverlies. Vir 'n paar dae kan 'n vark tot die helfte van sy normale gewig verloor. In die aanvanklike stadium is die ontlasting geel, die tekstuur is soortgelyk aan pap en verkry dan 'n grys-wit kleur.

Die varkies van die reeds gebore varkies word gou hiervan bewus - 2-3 uur na die saai veroudering.

Kenmerke van die verloop van verskillende vorme van die siekte

Daar is drie vorms van die siekte: enterotoksemies, enterities en septies.

Wanneer enteritis ontsteking van die dermslijmvlies voorkom. Die varkie ontwikkel deurlopende diarree, met die water wat amper in sy suiwerste vorm uitkom.

Septiese register in baie klein varkies en suigers. Die siekte ontwikkel vinnig, vorder skerp, of superwinkel. Diere weier om te eet, word apaties, swak georiënteerd wanneer hulle loop, hoë temperatuurstygings. Hierdie vorm van die siekte eindig dikwels in die dood van varkies.

Die enterotoksemiese of edematiese vorm het 'n inkubasietydperk van tot 12 uur (maar kan 3 ure na infeksie ontwikkel). Kleintjies begin senuweeagtig raak, eet nie, trek ledemate of kop, kan loop as hulle loop.

Op sommige plekke word die vel bleek en blou - op die ore, ledemate, varkie en buik. Die meeste varkies sterf 'n paar uur na die aanvang van simptome. Meer dikwels as ander, beïnvloed hierdie vorm van die siekte groot, goed gevoed diere.

Veranderinge in die liggaam veroorsaak deur infeksie

As die siekte oorverstreng is, kenmerkend, sigbaar vir die oog, verander dit nie - hulle het nie tyd om te verskyn nie. In ander gevalle word die bleek van die slymvliese van klein varkies, benewens die maagslijmvlies, gered, en 'n gelatienagtige infiltraat kom uit. Die slymvlies van die dunderm is geswel, ontsteek en bedek met slym.

Puffiness word waargeneem in die breinweefsel van die dier. Pallor en bloedarmoede word in die weefsels van die niere en lewer aangetref, en die pigment se milt het 'n donkergrys tint, dit word merkbaar vergroot.

In enterotoksemiese vorm word ook swelling van die hele bindweefsel aangeteken. Die limfknope wat in die ingewande van die dier geleë is, is groter as normaal, die longe en brein is geswel, die hartspier is bedek met klein bloeding, los aan die raak. In die maag vind varkies dikwels soliede inhoud, en in die brongi en tragea - skuimvloeistof.

Dit is dus duidelik dat colibacteriosis van varkies lei tot die ontwikkeling van onomkeerbare patologiese veranderinge, waarin dit onmoontlik is om te oorleef.

Bevestiging van die diagnose, in teenstelling met ander siektes

Escherichiose moet onderskei word van ander soortgelyke simptome van siektes: salmonellose, dyspepsie, virale gastro-enteritis of anaërobiese enterotoxemia.

Vir diagnose word die liggame, organe of ontlasting van 'n paar varke ondersoek, maar slegs diegene wat nie met antibiotika behandel is nie. Laboratoriumtoetse is geskikte niere, lewer, galblaas, hart, milt, dunderm, maag, brein, buisvormige bene van diere. Hulle moet so gou as moontlik, nie later as 4 uur na die dood van die dier, vir ontleding verskaf word nie.

Die lyke van die varke word in waterdigte houers na die laboratorium gestuur, die organe is noodwendig in skoon houers en die ingewande en maag is afsonderlik verpak.

'N Positiewe gevolgtrekking en die diagnose van "colibacteriosis" word gemaak deur die inkomende organe of liggame te analiseer, die patoanatomiese veranderinge in hulle, wat E. coli uitlig, die bepaling van sy patogeniteit en spanning. Die data oor die epizootiese situasie, die toestand van die ekonomie en die kliniese tekens van die siekte word ook in ag geneem.

Wat om te doen as jou varkies siek is: die korrekte behandeling

Om die siekte suksesvol te bekamp, ​​is dit nie net nodig om die patogeen te vernietig nie, maar ook om die varkies wat deur die liggaam en water verlore is, aan te vul, asook toksiene te verwyder.

Maak seker dat jy antibiotika, antibakteriese middels voorskryf. 'N goeie effek word gegee deur ecopcef, amoxycycline, hostamox, cobactan, neopene, maar dit is die beste om chloramfenikol, monomitsin, neomycin te gebruik. Aangesien die varkies meer kwesbaar is, moet die dosis hoër wees as vir volwasse diere.

Dus, neomisien word voorgeskryf vir varkies tot ses maande teen die dosis van 30 mg per 1 kg gewig, volwassenes - 20 mg per 1 kg. Dit is beter om dadelik dwelms te gebruik om die weerstand van bakterieë aan een van hulle te vermy.

Met antibiotika-terapie word die varke noodwendig met die B-groep vitamiene ingespuit. Dit is nodig omdat die middels die Escherichia vermoor, hulle ontneem - en dus die liggaam - van hierdie vitamiene.

Om water in die liggaam aan te vul, word die oplossing van die ring in die peritoneum ingespuit of gegee om te drink. Ook intraperitoneaal kan jy dufalak (10 ml) betree. Immunomodulerende middels, byvoorbeeld, Lidium sal nie oorbodig wees nie. Die dosis is 2 ml per kg. Probiotika word ook gegee, byvoorbeeld, Lacto-Sacc of Bio Plus 2B.

Uit folkemetodes, afkooksels en uittreksels van eikebark, St John's wort, sowel as bruin en perdehars word gebruik. Maar hulle is effektief as die vark ouer as twee weke is.

Immuniteit in varke en entstofgebruik

Hoe meer immunoglobuliene in die kolostrum van sôe, hoe beter is die passiewe immuniteit in pasgebore varkies.

Om soveel immunoglobuliene as moontlik te hê, kort voor die bevalling, word diere ingeënt. Dien die vormolthiomersaliese polyvalente aluminiumhidroksied (GOA) entstof toe. Dit bevat soveel as nege stamme van Escherichia-bakterieë. Sôe word binnespiers of subkutant ingespuit 6-8 weke voor verbranding, herhaal dan die prosedure na twee weke. Dosis - onderskeidelik 5 en 6 ml.

Maak seker dat jy die varke inent voordat hulle gespeen word - 20 of 10 dae voor. Voer op dieselfde wyse 1.5 en 2 ml in.

Polyvalente serum word binne 5 weke teen 'n dosis van 8 ml intramuskulêr by varkies ingespuit. Ouer ingespuit van 10 tot 15 ml.

Nie-spesifieke infeksie voorkoming in die huishouding

Vandag vereis varkensfees, soos enige ander rigting van landbou, verantwoordelike nakoming van die voorgeskrewe reëls en regulasies. Dus, in die voorkoming van kolibacillose in varkies, is sanitasie en higiëne op die plaas van groot belang.

Twee weke voor geboorte word die ontsmette perseel waar die saai met die varkies geleë is, voorberei en daar oorgedra. Voor dit word die vark gewas, ledemate word behandel met Lysol of formalin (onderskeidelik 0,5 en 5%).

In groot komplekse voer hulle eers die gewone skoonmaak van die perseel uit, dan was die mees besoedelde gebiede met 2% natriumhidroksiedoplossing met 'n temperatuur nie laer as 70 grade nie. U kan ook die medisyne "Demp" gebruik. 'N Halfuur later word die behandeling van die kamer voltooi met 'n wasbak.

Tydens die vervoersituasie moet steriel wees. Sodra die saad begin voorberei het op bevalling, word die agterkant van haar liggaam behandel met enige ontsmettingsmiddeloplossing.

Na die verrotting word die vark gewas, die vel en tepels ontsmet. Die rommel moet met 'n skoon een vervang word. Eers daarna kan dit aan varkies toegelaat word.

Alles wat varke verteer, moet bykomend tot die saad se melk gepasteuriseer of gekook word.

Onthou dat die beste voorkoming van enige siektes in die huishouding 'n konstante streng nakoming van gesondheids- en veeartsenykundige standaarde is.

U kan kennis maak met 'n ander ernstige patologie in jong voorraad in die artikel "Simptome en behandeling van edematous disease in piglets."

Beoordeel die nut van die artikel in die kommentaar.

As jy van die materiaal hou, moenie vergeet om daarvan te hou nie.

Pin
Send
Share
Send
Send


Загрузка...

Kyk na die video: Horse Visits Unwell Owner In Hospital (November 2021).

Загрузка...

Загрузка...

Gewilde Kategorieë