Oor klassieke varkenspest

Pin
Send
Share
Send
Send


Die grootste besorgdheid van die varktelers is die gesondheid en groei van die wyke, en die klassieke varkenspest (CSF) vorm die grootste bedreiging hiervoor. Teen die agtergrond van plaaginfeksie kan komplekse komplekse siektes ontwikkel wat lei tot 'n massiewe mortaliteit van volwasse vark en jong vee. Kennis van die hoof simptome, die beginsels van diagnose, behandeling, sowel as die organisasie van behoorlike voorkomende maatreëls sal help om die gesondheid van varke te bewaar.

Kenmerke en gevare van CSF

Die klassieke vorm van plaag in varke is 'n aansteeklike siekte wat dikwels varkies en volwasse rasse raak. Daarbenewens is wilde varke ook slagoffers van die infeksie. Hierdie patologie is uiters aansteeklik en versprei vinnig deur die ontlasting van besmette diere, voer, water, buite die grense van 'n spesifieke kudde.

Hierdie aansteeklike siekte veroorsaak die ontwikkeling van croupous longontsteking, derm inflammatoriese prosesse, hemorragiese diatese. Omvattende siektes lei dikwels tot die massa-dood van diere in veeboerderye en bring die grootste skade aan varkteling.

Dikwels is CSF in varke geheimsinnig en manifesteer dit nie op enige manier nie, en die geaffekteerde individue ontwikkel nie die siekte nie, en verkry chroniese vorms. Aan die ander kant, die patogeen gaan voort om te versprei deur voedsel, water, beskadigde vel van diere.

Eksterne simptome van die siekte

Wanneer diere besmet word, duur die inkubasieperiode gemiddeld 4-7 dae, maar dit kan tot drie weke duur. Simptome van swanger in varke manifesteer as koors, skade aan die bloedorgane en bloedvate, inflammasie van die ingewande.

Akute en chroniese ontwikkeling word gekenmerk deur die volgende tekens van die siekte:

  • temperatuurstyging tot 42 grade;
  • verlies aan eetlus, liggaamsgewig, die voorkoms van dors;
  • spierspasmas, ledemaatverlamming, verlies van totale vitaliteit;
  • bloeding op die vel van die buik, ore;
  • purulente ontsteking in die oë, neus;
  • spysverteringsteurnisse - van diarree tot hardlywigheid;
  • braking en hoes;
  • leukopenie (afname in die aantal leukosiete);
  • interne bloeding.

Infeksie word dikwels gepaard met veranderinge in velkleur, die voorkoms van bruin kolle daarop en kneusplekke.

Gedragsveranderinge in diere tydens infeksie

Die verloop van varkpest kan oor-akuut, akuut, sub-akuut of chronies wees. Afhangende daarvan, wys diere diere eksterne en gedragsveranderinge. Met die uiterste variant styg die temperatuur van die siek piglet se liggaam tot 42 grade, naarheid, braking, weiering van voedsel, swakheid, lusteloosheid. Varke letterlik uitbrand in 2-3 dae.

Die akute koers van die infeksie word vergesel deur konjunktivitis, purulente ontslag, bloeding van die neus. Die vark probeer onder die rommel wegsteek. Daar is apatie, swakheid van die agterpote, stuiptrekkings, bewing, verminderde aktiwiteit, verteringsafwykings. In sulke gevalle sterf die siek individu na 5-10 dae.

Die ligter tipes plaag manifesteer hulself deur spieratrofie, swakheid, agterpote onder die maag, koors, 'n verlaagde kop en stert. Dikwels ontsteking van die ingewande en longe, pleuris. Ten spyte van die langer verloop van die siekte is die sterftesyfer van besmette diere in sulke gevalle hoog.

Kenmerke van die plaagpatogeen

Mikroörganismes van die virale natuur veroorsaak die ontwikkeling van die siekte by varke. Die virus van klassieke plaag veroorsaak ontsteking, bloeding in die interne organe en vate, lei tot die dunner van hul mure. Dit is as gevolg van sy vermoë om binne-in die liggaam op te bou.

Daar is A, B, C - tipes van die plaagvirus. Van besondere waarde vir die vorming van immuniteit van varke is die tipe C, aangesien dit op die basis is dat 'n entstof geskep word wat hul infeksie teenwerk.

Patogene van varkpest is hoogs bestand teen negatiewe eksterne faktore. Hulle sterf as gevolg van hittebehandeling by 'n temperatuur van 70-80 grade vir 'n uur. Aan die ander kant is die mikrobe bestand teen droog en uiters lae temperature. Byvoorbeeld, in beesvleis duur dit tot 315 dae, binne verkoelde vleis en afval - tot 4 maande.

Wanneer bevrore, sterf die plaagpatogeen nie vir 'n paar jaar nie. Die droë toestand van die virus hou die risiko van infeksie binne die vee en varkies vir tot een jaar.

Maniere om infeksie te versprei

Die mees algemene infeksie van varke met plaag kom deur die slukderm, respiratoriese organe, velletsels. Alhoewel die hoofbron van infeksie kos en water is, is daar baie ander maniere om die siekte te versprei.

Patologiese manifestasies kan voorkom na die vervoer van diere deur besmette voertuie. Om 'n gevaarlike virus te dra, kan knaagdiere, troeteldiere, wurms. Daarbenewens kan vleis, vet, bloed en afval wat in 'n varkplaas gestoor word, as gevolg van die slag van besmette lewende hawe siekte veroorsaak.

Die swerwer word oorgedra van sôe na suigling. Afhangende van die tipe virusmiddel in varke, kan immuniteit vanaf 'n vroeë ouderdom vorm, of hulle sterf. Die klassieke vorm van die plaagvirus kan op enige tyd van die jaar op baie maniere versprei word.

Varkimmuniteit

As diere die siekte verdra en oorleef, dan vorm hulle 'n sterk weerstand teen die infeksie vir die res van hul lewens. Op grond van sulke eienskappe van die varkorganisme het veeartse 'n spesiale virale entstof ontwikkel. Dit word suksesvol in varkboerdery gebruik om infeksie in disfunksionele plase te voorkom.

Die entstof KS teen klassieke varkenspest is 'n lewendige kulturele droë entstof. Na die bekendstelling vorm diere in 'n week 'n uitstekende immuniteit. Weerstand van die vark na die plaag bly vir meer as een jaar.

Virus-entstof is die mees veelsydige, omvattende manier om die klassieke vorm van plaag te voorkom.

Vanaf die oomblik van geboorte word varkies deur die orale roetine geïmmuniseer. Inenting verhoog die waarskynlikheid om 'n gesonde varkplaas te handhaaf. By die huis is dit belangrik om varkies betyds en korrek in te lig teen die plaag.

Diagnose van die klassieke vorm van die siekte

Om 'n korrekte diagnose te maak, is primêre tekens soos algemene swakheid, lusteloosheid, verlies aan eetlus en 'n toename in liggaamstemperatuur van diere noodsaaklik. Aan die ander kant is sulke manifestasies kenmerkend van baie ander siektes, veral ASF. Meer inligting oor hierdie infeksie kan gevind word in die artikel "Oorsake en simptome van Afrika-varkenspest."

'N Tipiese kliniek van die klassieke vorm van patologie word slegs op sekere maniere bespeur deur kliniese, laboratorium-, biologiese, epizootologiese, patologiese-anatomiese navorsingsmetodes te gebruik. Akkurate diagnose is slegs moontlik met 'n geïntegreerde benadering.

Die belangrikste kliniese aanwysers van die siekte is leukopenie, die teenwoordigheid van proteïen in die urine, hemorragiese diatese. Dikwels word 'n spesiale biologiese toets uitgevoer met 'n fokus op die kontrolegroep van diere met gevormde immuniteit.

Die distemper-virus word getoets deur fluorescerende teenliggaampies. Dit bestaan ​​uit die bestudering van smere, dele van die limfknope, milt van besmette diere.

Afrika-plaag word onderskei van sy klassieke vorm deur serologiese bloedtoetse.

Moontlike komplikasies wat op die agtergrond van CSF ontstaan

Die chroniese verloop van die siekte kan tot komplikasies lei, wat simptome van wanorde van die varkdarm en respirasie kan manifesteer.

Byvoorbeeld, wanneer besmet word met salmonellose van 'n klassieke varkenspest, kom erge spysverteringskanale van die dier voor, wat uitgedruk word in die sterkste bloedige diarree met purulente insluitings. As gevolg hiervan verloor die varke hul krag katastrofies, gewig en onvermydelik sterf.

As pasteurellose op die kliniese prentjie van klassieke distemper geplaas word, is die kenmerkende manifestasies in sulke gevalle die sterkste hoes waarvan die aanvalle die dier letterlik teister teen die agtergrond van purulente neusafvoer en bloeding van die mondslijmvlies.

In sommige gevalle is gemengde komplikasies van die siekte moontlik, waar die bogenoemde simptome opgesom word. Met hierdie ontwikkeling van die siekte is die dood van diere onvermydelik.

Moderne metodes om infeksie te beveg

In die vroeë stadiums van plaaginfeksie is varkies met hiperimmune sera behandel. Die doeltreffendheid van sulke terapeutiese maatreëls hang af van die stadium van die siekte van die dier. Tot op datum is daar 'n ontwikkelde farmakologiese kompleks wat in die vroeë stadiums van infeksie 'n uitstekende resultaat lewer. Dit is belangrik om die siekte betyds te bepaal en toepaslike maatreëls te tref.

In die algemeen word die behandeling van CSF nie uitgevoer nie, dus die hoofmetode van die hantering van virusse vir varkens bly die entstof. Hoë doeltreffendheid in die praktyk is getoon deur die metode van komplekse inenting, wat daarop gemik is om plaag, erysipelas, aujeszky se siekte te voorkom. Volwasse diere word een keer elke tien maande ingeënt, en die varkies word in die hoeveelheid van 2 ml vir 50 en 75 dae van die lewe ingespuit. Dit is belangrik om die produk binne 3-4 uur na voorbereiding te gebruik. Verantwoordelike en oplettende houding teenoor sulke prosedures sal toelaat dat die gesondheid van varke bewaar word.

Doeltreffende voorkoming

Virusse wat aansteeklike plaag in varke veroorsaak, vorm nie 'n ernstige bedreiging vir die mens nie. Aan die ander kant kan die siekte geduld word deur lede van die menslike gemeenskap. Meer besonderhede hieroor kan gevind word in die artikel "Die gevaar van klassieke varkenspest vir mense."

Om die uitbreek van varkpestepidemie te voorkom, word alle varkplaas aanbeveel om in 'n geslote modus te werk, omhein met 'n heining, wat sanitêre permitte en ontsmettingshindernisse rondom hulle skep. Hiervan sal 'n 2-3% bytende alkali oplossing, 5% swael-karbol mengsel, 20% bleikmiddel, 5% bionale oplossing, 0.3-0.5% descotene, doen. Daarbenewens is dit raadsaam om toerusting en klere een keer per maand te ontsmet.

Dit word aanbeveel om slegs klein varke te verkry in welvarende varkplase, en dit moet nie vroeër as na 30 dae se kwarantyn na 'n gemeenskaplike kudde oorgedra word nie.

Voedselafval wat deel uitmaak van diervoeding, dit is wenslik om te kook, wat hoëgehalte hittebehandeling blootstel. Water vir die drink van varke moet ontsmet word. Maak seker dat jy voortdurend aktiwiteite uitvoer vir die vernietiging van knaagdiere.

Tydens die uitbreek van die plaag word al die diere in die veevoerplase vernietig, en hul lyke word verbrand. In reproduksieplase word net ware varke gedood. Alle ander individue van varkkuddes word dringend ingeënt, en 'n 40-jarige kwarantyn word op die plaas opgelê. Skoonmaak, sanitêre herstel van die varkstok word gemaak, mis word geneutraliseer. Die grondgebied aangrensend aan die plaas word aanbeveel om te ploeg.

Het jy al ooit varke in 'n filiaalplaas gekweek? Het jy ingeënt, het jy voorkomende maatreëls teen die plaag geneem? As hierdie artikel jou geïnteresseerd het, het jy antwoorde op belangrike vrae gehelp, en dan asb. "Likes" geplaas.

Laat jou kommentaar.

Pin
Send
Share
Send
Send


Загрузка...

Kyk na die video: Kootwijkerbroek 10 jaar na de MKZ crisis (Mei 2022).

Загрузка...

Загрузка...

Gewilde Kategorieë